می گویند که اخر الزمان اینگونه است …غرق در ریا،دو رویی ونفاق وظلم و حق کشی…

می گویند برای ایستادن در برابر تند باد حوادث اراده هایی فراتر از اراده ی زندگی لازم است .اراده ی عاشقانه مردن و به فی سبیل الله رسیدن…

می گویند که اخرالزمان را مردی از جنس افتاب به صبح عدالت پیوند خواهد زد…

در این زمان برای منجی تنها می توان در غارها درد دل کرد.ازفقری که بر گرسنگان می رود و از نگاهی که دل هیچ  نیلوفری رابر نمی تابد و ازهیچ ایوانی بالا نمی رود تا در افق به "حق" گره خورد

وقتی می خواهی برای منجی درد دل کنی  انبوه دردهای مذاب مجال گفتن نمی دهد و گریستن شانه ی ادمی را  می فشرد به قصد تاب اوردن در برابرهمه ی این درد ها

می گویند برای زیستن در اخرالزمان باید دلی دریایی داشت .دلی به زلالی اب…

این پا و ان پا می کنی و تمام غصه هایت در لذت حضور او گم می شود

و حرفها بسیار است ….بسیار بیشتر از خروش اسمان و انبوه قطرات باران بهاری……

اما چیزی که توان گفتن ان نیست و او خود می داند

می گویند  اخر الزمان، روزهای توفانی و غلغله ی سپاهیان مکر پشت اسمان را خم می کند…و در این همهه و فریاد تمام عالمیان تنها یک نام را فریاد می زنند…

                                                                           یا مهدی(عج) 

        ای زاده ی زهرا(سلام الله علیها)!بگذار پنجره ی تازه ای به سویت بگشاییم و با هرتپش  قلبمان صدایت کنیم . با شد که ظهورت نزدیکتر شود..............